IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Exploring some new things!

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Matt

avatar

Aantal berichten : 113
Registratiedatum : 27-12-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Verweggistan

Character sheet
Naam: Matt Franceschi
Partner: I'm married to the music.
Reden van plaatsing: Waanbeelden, leeft in een fantasiewereld en spreekt wartaal uit. Hij spreekt dan tegen een fantasiewezen.

BerichtOnderwerp: Exploring some new things!   di dec 27, 2011 10:05 am

Vrolijk neuriënd wandelde Matt door de gangen van de kliniek. Wit, overal was het wit. Waar sloeg dat op? Hij hield niet van kleurloze muren, dan moest hij ze iedere keer met zijn eigen gedachtes weer in gaan kleuren. Ook nu. Matt liet de vingertoppen van zijn rechterhand over een muur glijden, en zag met een blije glimlach hoe de muur felgeel werd. In een snel tempo verspreidde het geel zich naar de andere muren, tot Matt zijn vingertoppen van de muur afhaalde. De rest moest paars. Vrolijk zette hij zijn hand weer tegen een andere muur, en met pretoogjes zag hij hoe de muur dieppaars werd. Mooi zo. Zijn klus was weer geklaard.
Zichtbaar vrolijker stopte hij zijn handen in zijn broekzakken, en hij wandelde verder. Een konijntje hield halt en tilde begroetend zijn hoed op. Matt toverde een glimlach op zijn gezicht en hij knikte het konijntje toe. Ja, Matt was nu in de fase dat hij zijn fantasieën niet meer van de werkelijkheid kon onderscheiden. Niet dat hij er zelf iets van merkte, daar niet van. Matt had het allang niet meer door. Veertien jaar was hij toen het begon, en hij was ergens nog steeds een kind. En kinderen wennen snel, en zo wendde Matt makkelijk aan de fantasiewezens. Ja, want dat waren het. Draken, feeën, elven en trollen. Die trollen waren erg, ze stonken en scheidden een vies slijmerig goedje uit. Hun haren waren vettig en geklit, en hun tanden waren geel en brokkelden langzaam af. Bah.
Meteen na het denken aan de groene trollen, sprongen er een paar rond op de trappen. Één van hun had een dienblad gepakt, en ze gingen met zijn drieën op het ding zitten. Met extreem veel lawaai kletterde het ding naar beneden en Matt hield zijn handen voor zijn oren. Waarom kwam er geen bewaker op af om het lawaai te checken? Er was net toch lawaai geweest, ja toch? Nouja, die bewakers waren toch vreemd en leken er alleen te zijn op momenten dat je ze niet wilde tegenkomen.

Waren de bewakers eigenlijk wel mensen? Misschien waren het wel een stelletje vormveranderaars. Dan waren ze het ene moment bewakers, maar het andere moment muizen of kakkerlakken die in een hoekje van de kamer gesprekken afluisterden. Ja, daar zag Matt de bewakers wel voor aan. Wie was hun leider eigenlijk? Dat moest wel een boze heks zijn, groot en intimiderend. Of het was juist een klein, kaal mannetje met een rood pak en een diepe basstem. Hoe dan ook, Matt had hem of haar nog nooit gezien. Wacht! Misschien was de wind of de zon wel hun leider. Misschien fluisterde de wind de bewakers opdrachten in de oren, of hadden de zonnestralen een boodschap. Het was ingewikkeld. Matt dacht ingewikkeld. Matt maakte het ingewikkeld. Natuurlijk werden de bewakers niet begeleid door de zon, door een heks of door de wind. Waarschijnlijk was het gewoon een rijkeluiszoon ergens ver weg die dit armetierige gebouwtje gekocht had. En waarschijnlijk weet hij niet eens wat er allemaal in zijn kliniek zit. Maar dat maakte allemaal niet uit. Matt had toch niks met hem te maken.

Goed, wat zou hij eens doen vandaag? Naar de miniboerderij? Ja, dat zou hij gaan doen. En vrolijk zette Matt zijn pas richting de miniboerderij. Eenmaal aangekomen sprong hij over het hek; hij had geen zin om te frutselen met de sluitingen van de poort. Hij ging in een hurk houding zitten en hij lokte de pony met een suikerklontje naar zich toe. Die grabbelde het witte blokje vrolijk van zijn hand, en Matt krabbelde het tussen zijn manen. De pony liet genietend zijn hoofd hangen, en Matt richtte zijn blik afwezig naar de verte. Wacht eens even! Wat was dat? In de verte was een grote schuur zichtbaar, en de deur stond op een kiertje. Zou hij gaan kijken? En waarom ook niet? Matt kwam weer omhoog en sprong weer over het hek. Op een draftempo ging hij richting de schuur, en hij bleef uiteindelijk voor de immense deur staan. Zonder te aarzelen trok hij die open en met grote ogen keek hij omhoog. De schuur was volgestapeld met goudkleurige hooibalen. Wauw! Matt liet zijn ogen door het schuurtje glijden, om vervolgens een trap te ontdekken. Met stralende ogen pakte hij het ijzeren ding moeiteloos op, en even bolden zijn armspieren zich onder zijn T-shirt. Hij zette de trap tegen één van de stapels hooibalen en hij maakte aanstalten om omhoog te klimmen. Op het laatste moment bedacht hij zich, en hij duwde de deur weer op een kiertje, zo zou niemand vermoeden dat er iemand in de schuur zat. Nu pas klom Matt omhoog, en hij ging bovenop de stapel liggen. Hij vouwde zijn armen onder zijn hoofd en hij sloot zijn ogen. Genietend snoof hij de geur van het hooi op, om vervolgens in een lichte slaap te zakken.
Echter deed een hard geluid zijn ogen openen. Hoorde hij nou de deur open gaan? Matt kwam omhoog en keek afwachtend naar de persoon die binnen gelopen kwam. Hijzelf zag er nu heel schattig uit. Hij had een licht stoppelbaardje, en zijn springerige haar zat vol met hooi. Een glimlach sierde zijn gezicht en hij wachtte tot de persoon in het licht ging staan..

[Only Auburn please!]

_________________

I might be proud, but at least I'm proud of something. You've taken your pride in becoming nothing.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mydreamaremydreams.tumblr.com/
Auburn

avatar

Aantal berichten : 58
Registratiedatum : 09-12-11

Character sheet
Naam: Auburn Mercedes Délune Delfade
Partner: /
Reden van plaatsing: Kan communiceren met het bovennatuurlijke, en wordt beschouwd als een gevaar voor de mensheid.

BerichtOnderwerp: Re: Exploring some new things!   di dec 27, 2011 11:36 am

‘Waarom mag ik dat ding niet houden?’ vroeg ze, lichtjes gefrustreerd, terwijl ze haar Ipod in haar hand hield. Ze begreep het niet, ze kon zichzelf hier toch niet mee schaden, waarom mocht ze het niet houden? ‘Dingen die geen emotionele waarde hebben, en onnodig zijn worden in beslag genomen.’ Zei de man, standvast als hij was. En Auburn, die was ook zo standvast, als het om belangrijke dingen ging, en ze was ook nogal overgevoelig, hierdoor liep een traan langs haar wang, waardoor er bij de man iets losweekte, hij had medelijden, ze was er niet bewust voor gegaan, maar dit was iets goeds, zo kon de misschien toch nog haar Ipod houden. ‘Maar, meneer, ik heb het van mijn vader gekregen, de dag voor hij stierf, in het auto ongeluk.’ Haar gedachten daaraan raakten haar, maar ze schoof het weg ‘In dat geval, mag je hem houden’ ze glimlachte en wou de man bijna om de hals vliegen, maar deed het maar niet ‘Dank u wel meneer.’ Zei ze netjes, want hoezeer ze hier ook weg wou, ze vond het gene reden om gemeen te doen tegen mensen die er niks aan konden doen dat zij hier zat. Dus bleef ze beleefd. De man liep haar kamer uit, en Auburn liet zich op haar bed zakken, blij dat ze haar Ipod terug had. Oké, voor andere mensen was het misschien een stom object, en leek het misschien alsof ze hem wou houden, alleen om het te bezitten. Maar voor haar was het enorm belangrijk, het geluid van de Ipod overstemde het geluid van de entiteiten rond haar heen. Natuurlijk, ze had hem niet gekregen va haar vader, net de dag voor hij stierf, maar zonder de Ipod had ze het vervelende geluid de hele dag door, de hele week door, zonder stoppen, en dat wou ze niet, daar zou ze gek van worden. Ze keek even naar haar kleding, en zat nog steeds in haar pyjama met you2me beertjes erop, waar ze zich best voor schaamde, aangezien ze net een soort van discussie met de man had gehouden. Ze stak de oortjes in haar oren, en zette haar Ipod aan, op een hoog volume, zodat het de entiteiten overstemde. Eerst had ze gedacht dat het niet ging werken, maar het werkte, en nu was haar Ipod een soort van heilig voor haar geworden. Ze stond na een tijdje alweer op van haar bed en liep richting de badkamer. Haar handdoek hing ze over de doorzichtige wand van de douche, waardoor de camera’s het beste zouden kunnen zien, hierdoor had ze toch nog wat meer privacy. Dit deed ze altijd, en ze hadden er nooit iets over gezegd, dus ze waren er geruster op als ze wel konden zien wat er gebeurde, maar ze hoefde je niet helemaal te zien. Daar was ze blij om, ze vond het namelijk gene leuk dat iedere bewaker daar haar zou kunnen zien, en een beetje pedo achtig kon gaan doen. Nee, dat dus maar liever niet. Het warme water gleed over haar lichaam heen, en voor ze het wist stond ze al weer veel te lang onder de douche, toen ze dat ook doorhad draaide ze de douche dicht, en haalde ze haar handdoek van de wand van de douche, om die snel om haar heen te slaan, met haar rug naar de camera toe. Gelukkig was er een beetje aanslag op de wand, en was er niet veel te zien. toen ze de douche uit kwam gelopen, kneep ze haar haar nog snel even uit, zodat het niet doorweekt was, en niet alles onder gedruppeld zou worden.

Na een tijdje was ze helemaal klaar, en had ze een best leuke outfit aangetrokken, ook haar bruine haren waren droog en voelden zacht aan. Ze liet haar hand er zachtjes doorheen glijden en glimlachte. Maar haar glimlach veranderde al snel in ene verveelde blik toen ze haar 12jarige zusje voor haar ogen zag verschijnen. Ze had een vleesjurk aan, nee, dat had ze toch niet echt gedaan! ‘Mallory, zoiets doe je toch niet, dat gaan ze merken!’ riep ze bijna uit, maar ze fluisterde na haar eerste woord geschreeuwd te hebben, ze wou gene aandacht trekken. ‘Relax, het is een kopie, maar hij lijkt wel net de echte he.’ Zei het meisje, dat vanuit de lucht naar Auburn haar bed zakte. ‘Dusss, wat gaan we vandaag doen.’ Sprak het meisje vrolijk, en hyper. ‘Wíj gaan niks doen, ik ga nog kijken wat ik ga doen.’ Zei Auburn, met een glimlach op haar gezicht, terwijl ze zag hoe Mallory eens zuchtte en overdreven met haar ogen rolde. Auburn legde haar Ipod weg, als Mallory er was, dan had ze die niet nodig, ze wist niet hoe het kwam, misschien vonden de andere identiteiten wel dat Mallory té vervelend was, een kort gegrinnik was te horen van Auburn, ja, Mallory, Auburn haar kleine zusje kon soms nogal vervelend zijn. Auburn liep de deur uit, die ze dicht deed voor Mallory’s neus, maar ze vloog er toch gewoon door heen. ‘Dat was niet erg aardig weet je.’ Zei Mallory, Auburn schudde haar hoofd en glimlachte eens. Ze zou eens wat rust opzoeken, naar de hooischuur of zo, daar zouden toch weinig mensen zijn, en zou er wat rust zijn. Ze zuchtte eens en liep het grote gebouw uit, richting de hooischuur.

Haar handen trokken de deur van de hooischuur open, om vervolgens naar binnen te gaan, en de deur dicht te trekken, ze liet hem wel op een kiertje staan, zoals die ook had gestaan toen ze aangekomen was. Mallory, schoot omhoog, en merkte de jongen al meteen op. ‘Awwhhh, hij is seexxxyyyy!!!’ was haar stem te horen. ‘Mallory!’ riep Auburn,al vrijwel meteen, ze had alleen iets te laat door dat er een jongen zaat. Oké, ze moest nu gewoon even normaal doen. Maar hoe kon ze dat nu ook. Ze klom omhoog, naar de jongen, en zag dat Mallory leuk haar gang ging, ze was kusjes op de jongen zijn wang, die er natuurlijk niks van zou merken. De jongen had een mooie oranje aura, wat vrolijkheid en blijheid aantoonde, iets wat Auburn spontaan deed glimlachen. Maar Mallory wou maar niet stoppen, Dus toen Auburn boven was, sloeg ze precies waar Mallory was, die verontwaardigd aan de kant ging. ‘Uhh, sorry, een vlieg.’ Zei ze, en ze ging zitten waar Mallory had gezeten. Ze glimlachte en keek even naar de jongen. ‘Ik ben Auburn.’ Zei ze toen.

_________________

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Matt

avatar

Aantal berichten : 113
Registratiedatum : 27-12-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Verweggistan

Character sheet
Naam: Matt Franceschi
Partner: I'm married to the music.
Reden van plaatsing: Waanbeelden, leeft in een fantasiewereld en spreekt wartaal uit. Hij spreekt dan tegen een fantasiewezen.

BerichtOnderwerp: Re: Exploring some new things!   di dec 27, 2011 11:10 pm

Matts aandacht verslapte toen er niemand binnenkwam, en hij wou net gaan liggen toen hij nogmaals opschrok. Een zuivere vrouwelijke stem zoog zijn blik naar de scheurdeur en Matt zag hoe er een meisje naar binnen kwam gelopen. ‘’Oehh Matt moet je daar eens kijken, wat een mooi meisje!’’ Plosteling klonk er een klein stemmetje vanonder zijn muts, en Matt fronste zijn wenkbrauwen. Een klein elfje kwam onder zijn muts uitgelopen en hing op haar kop, terwijl ze nog steeds op Matt’s hoofd lag. Met een brede grijns klopte het elfje tegen Matt’s voorhoofd aan, en Matt knipperde met zijn ogen. ‘’Eowyn, nu niet!’’ Siste hij lichtelijk geïrriteerd, en beledigd fladderde het elfje weg. Het haalde haar fijne neusje op en ging een stukje verderop zitten mokken. ‘’Eowyn, toe nou, wees niet boos.’’ Matt’s stem klonk niet hard, maar werd toch gehoord in de hele hooischeur. Dat is ergens niet zo gek, de hooischeur is immers niet zo heel erg groot.
Toen Eowyn geen reactie gaf kroop Matt naar Eowyn toe, en hij pakte het elfje op. Hij hield het voor zijn eigen gezicht en glimlachte. ‘’Niet boos zijn? Oké?’’ Het elfje leek even na te denken, maar leek toen akkoord te gaan met zijn woorden, en ze fladderde weer op zijn hoofd. Daar begon het aan zijn haren te prutsen.

Eigenlijk was het best vreemd. Matt was niet altijd in de fantasiewereld, maar Eowyn was wel gewoon altijd bij hem. Anderen zagen haar blijkbaar niet, maar voor Matt was Eowyn de normaalste zaak van de wereld geworden. Het feit dat hij met één been in de fantasiewereld stond, en met een been in de normale wereld was ook de normaalste zaak van de wereld geworden. Het leven in de kliniek ook. Alles was nu volkomen normaal voor hem. Hij kon alleen niet wennen aan het feit dat hij niet meer in zijn band speelde. Gelukkig had hij wel een akoestische gitaar, een elektrische gitaar en een versterker mee mogen nemen. Hij had eigenlijk wel zin om spelen nu!
Een wapperende hand vlak naast zijn gezicht deed hem opschrikken uit zijn gedachtes, en Matt keek Auburn aan. Een vlieg? Hij had helemaal geen vlieg gezien of gehoord. Het enige wat hij gemerkt had was een vreemde, aparte wind. Toen het meisje naast hem neer plofte, vertelde ze ook meteen haar naam en Matt glimlachte. ‘’Auburn.’’ Matt proefde de naam op zijn tong. ‘’Aangenaam kennis te maken! Mijn naam is Matt.’’ Hij plukte een strootje uit zijn haren en hij zette Eowyn op zijn schouder. Genoeg gespeeld met zijn haren. Niet wetend wat te zeggen zonk hij weer op zijn rug neer en hij vouwde zijn armen weer onder zijn hoofd. Toen hij een scharrelend geluid hoorde kwam hij traag omhoog, en hij gluurde over de rand. Er stond beneden een hond aan de ladder te snuffelen, en het beest tilde zijn poot op. ‘’Ah nee, dat meen je niet.’’ Matt grinnikte en bleef naar het dier kijken. De hond zette zijn poot weer neer, maar deed dat op een behoorlijk lompe manier en hij stootte tegen de ladder aan. Die wankelde even, en de hond sprong van schrik achteruit. En je raad het al; tegen de ladder. De ladder die al aan het wankelen was, viel nu helemaal om, en met een klap kwam het ding op de grond terecht. Geschrokken keek Matt Auburn aan. Nu zaten ze gevangen! En hij had nog wel zo’n zin om gitaar te spelen op deze hoogte! Matt zou hoe dan ook gitaarspelen nu. Het moest, hij wilde het. Langzaam ging hij weer op zijn rug liggen, en hij dacht na over een uitweg. Zou hij weg kunnen doormiddel van de balken aan het plafond? Nee, daar waren ze te hoog voor. Vanaf een andere hooi baal was ook geen optie. Allebei de lange zijdes waren volgestapeld met hooi. Aan de linkerkant, waar zij zaten, was het hooi veel te hoog om er vanaf te kunnen springen. Aan de andere kant was het hooi lager, maar hij zou daar onmogelijk heen kunnen springen. Dan was er nog maar één optie. Zo snel mogelijk van de hooibalen afglijden.

En Matt probeerde het ook nog. Hij zwierde zijn benen over de rand en draaide zich op zijn buik. Langzaam liet hij zich zakken tot hij aan zijn armen hing. Hij zocht het touwtje dat het hooi bij elkaar hield, en hij greep dat stevig vast. Dit herhaalde hij, tot hij uiteindelijk bijna beneden was. De laatste twee meter sprong hij. Toen zijn voeten de grond raakten veerde hij mee en hij rolde om, om vervolgens soepel op te springen. Hij keerde zich naar Auburn en glimlachte terwijl hij over zijn stoppelbaardje wreef. ‘’Ik eh, ik ben zo terug hoor!’’ en hij sprintte naar de kliniek. Hij pakte zijn akoestische gitaar uit de kamer, en hij rende iets voorzichtiger weer terug.

Eenmaal weer bij de scheur zette hij zijn gitaar tegen de muur, en hij tilde de ladder op. Weer bolden zijn spieren ietsjes onder zijn shirt, en hij zette de ladder tegen de hooibalen. Hij greep zijn gitaar beet, en zo snel als een aapje klom hij naar boven. Eenmaal boven nestelde hij zich tegen de muur aan, en hij nam zijn gitaar op schoot. ‘’Ik hoop niet dat je het erg vind als ik eventjes speel? Ik heb nog nooit op een stapel hooibalen gitaar gespeeld. Matt grijnsde scheef, en zonder het antwoord zette hij de eerste akkoorden aan.

‘’White lips, pale face
Breathing in snowflakes
Burnt lungs, sour taste
Lights's gone, day's end
Struggling to pay rent
Long nights, strange men

And they say
She's in the class A team
Stuck in her daydream
Been this way since 18
But lately her face seems
Slowly sinking, wasting
Crumbling like pastries

And they scream
The worst things in life come free to us
Cos were just under the upper hand
And go mad for a couple of grams
And she don't want to go outside tonight
And in a pipe she flies to the motherland
Or sells love to another man
It's too cold outside
For angels to fly
Angels to fly’’

Eigenlijk wist Matt niet waarom hij dit zong. Het liedje had niet echt een bepaalde waarde voor hem. Misschien kwam het omdat het liedje vaak gedraaid werd in de kliniek. Of omdat dit het eerste liedje dat in hem opkwam. Matt wist het niet. Hij was in een uiterste concentratie en zijn haren hingen voor zijn ogen. Zorgvuldig vormden zijn lippen de woorden, en eventjes kreeg hij de tijd om te zuchten. Ja, hij genoot hiervan. Hij genoot echt.

‘’Ripped gloves, raincoat
Tried to swim and stay afloat
Dry house, wet clothes
Loose change, bank notes
Weary-eyed, dry throat
Call girl, no phone

And they say
She's in the class A team
Stuck in her daydream
Been this way since 18
But lately her face seems
Slowly sinking, wasting
Crumbling like pastries

And they scream
The worst things in life come free to us
Cos were just under the upper hand
And go mad for a couple of grams
And she don't want to go outside tonight
And in a pipe she flies to the motherland
Or sells love to another man
It's too cold outside
For angels to fly
An angel will die
Covered in white
Closed eye
And hoping for a better life
This time, we'll fade out tonight
Straight down the line

And they say
She's in the class A team
Stuck in her daydream
Been this way since 18
But lately her face seems
Slowly sinking, wasting
Crumbling like pastries

They scream
The worst things in life come free to us
And we're all under the upperhand
Go mad for a couple of grams
And we don't want to go outside tonight
And in a pipe we fly to the motherland
Or sell love to another man

It's too cold outside
For angels to fly
Angels to fly
To fly, fly
Angels to fly
To fly, to fly
Or angels to die’’

Met een glimlach op zijn lippen sloeg hij de laatste akkoorden aan, en hij bleef nog even met de gitaar op zijn schoot zitten. Uiteindelijk legde hij het ding weg en hij zuchtte. Hij draaide zich om en ging weer liggen. Hij verwachtte niet dat Auburn hem iets zou doen, daar zag ze er te schattig voor uit. Hij plukte een strootje uit zijn haar en grijnsde. ‘’Zo, heb ik dat ook weer gehad op mijn Try before you Die lijstje!’’

--

https://www.youtube.com/watch?v=GkWj_QFgn-s&feature=related het liedje

Hoop dat je er wat mee kan haha, hij is best flut xD

_________________

I might be proud, but at least I'm proud of something. You've taken your pride in becoming nothing.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mydreamaremydreams.tumblr.com/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Exploring some new things!   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Exploring some new things!
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Disturbia :: Disturbia Clinic || Buiten :: H.-
Ga naar: