IndexIndex  PortalPortal  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 I'm back

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: I'm back   zo dec 30, 2012 9:36 am

Mikaela zuchtte geirriteerd. Streek met haar vingers sierlijk door haar bruine haren. Ze was ontsnapt geweest. Op een of andere manier door familie te gebruiken. terwijl ze haar zus hier had achter. In begin had Mika er spijt van gehad. Maar nu zat ze in de auto terug op weg naar disturbia. Dus zo erg was het niet dat ze haar zus had achtergelaten. Nu had die meid geen problemen en had geen giga lange preek moeten ondergaan zoals Mikaela heeft moeten. Haar zilverkleurige ogen staarden door het raam naar buiten. Waarom moesten juist haar ouders haar verraden hebben. Opnieuw zuchtte ze zwaar.
Staarde naar de omgeving die voorbij flitste. Ze wou hier niet zijn. Daarom had ze ook zoveel moeite gedaan om uit dat gebouw te geraken om terug bij haar ouders te zijn. Blijkbaar waren ze gehersenspoeld en dachten dat Mikaela daar toch beter was. Yeah right. Dat maakte je zelf een domme kat niet eens wijs. Daarom bleef Mika koppig volhouden dat mensen haar ouders op een of andere manier hebben omgepraat. Hebben blijven zeggen dat Mikaela daar thuis hoorde. Even sloeg ze kwaad tegen het raam bij de gedachten. Haar moeder die voor haar zat keek Mika teleurgesteld aan. Waarom begrepen ze Mikaela niet dat ze gewoon bij hun wou blijven? Dat ze hun ruzie's misten? Hun complimenten en hun teleurstellingen. En vooral haar vrijheid.
Bij disturbia had je geen vrijheid. Al die camera's hielden iedere beweging in de gaten. Vermoeid zuchtte ze. Haar zilvere ogen stonden lichtjes dof. Twee dagen lang had Mikaela geprobeerd haar ouders weer op het juiste pad te krijgen. Maar het niet gewerkt waardoor MIka nog kwader was geworden. Al snel werd ze uit haar gedachten getrokken toen ze voelde dat de auto was gestopt. Met tegen zin nam ze haar koffer in haar ene hand en stapte uit. Waarschijnlijk zouden enkele mensen nu wel weten dat het meisje die ontsnapt was terug was gebracht. Ontsnapping is failed. Zonder nog naar haar ouders afscheid te luisteren stapte ze met een neutraal gezicht het gebouw weer binnen. Nam niet eens de moeite om naar haar ouders om te kijken die haar nog probeerden terug te roepen.
Ze luisterde naar de mevrouw die haar haar kamer nummer vertelde en ging dan ook meteen naar haar kamer. Smeet haar koffer dan ook meteen tegen de muur waardoor die koffer open vloog en de helft van haar kleren in het rond slingerden. Ja nog steeds had Mikaela haar opvlieger temperament, niemand kon dat veranderen net als haar koppighei. Er viel niet met haar te praten wanneer ze iets in haar gedachten had. Vermoeid liet ze zich op haar bed vallen en staarde verveeld naar het plafond.
Hier zal ze dus een tijdje blijven liggen voordat ze weer gaat kijken of er nog oude vrienden waren. Haar gitaar had ze nog vast, maar verborg die op haar oude verstopplaats onder bed. Geklop op haar deur zorgde ervoor dat ze nog geirriteerder werd."Wie je ook bent, ga weg" Sprak ze kribbig en bot. Nam niet eens de moeite om te vragen wie het was.

Shiloh

_________________


Laatst aangepast door Mikaela op zo dec 30, 2012 10:49 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   zo dec 30, 2012 10:26 am


Zijn bijna zwarte ogen staarden uit het raampje van zijn kamer. De zware tralies verhinderde zijn zicht maar hij zag net nog het dorp in de verte en het kleine wegje dat tot de instelling leidde. Het sneeuwde buiten, hij haatte de nattige vieze boel. Zijn vingers tikten alle tien op de vensterbank, alsof hij op iets aan het wachten was. De pijnschoot die door zijn pols schoot deerde hem niet. Zijn ogen gingen naar beneden, waar een zwarte gips rond zijn pols zat. Nouja, hij was iets te uitbundig geweest naar de bewakers toe. Na zijn kleine incident kwam het niet meer bij ze op om hem op de stoel te zetten. Hij was er ook vrij van verklaard na een reeks onderzoeken. Shiloh loog wel degelijk niet als hij zei dat zijn hart niet al te goed meer functioneerde. Dus zijn tijd bracht hij veel vaker door in de isoleercellen en enkele extreme varianten.

Toen er geronk van een auto weerklonk keek hij weer op. En jawel, daar reed de typerende auto van de instelling met een nieuwe patiënt … of was het een oude. Er kwam een valse glimlach op zijn lippen terwijl hij de auto blijft volgen tot hij uit zijn zicht verdwijnt en hij wat deuren hoort open en dicht slaan. Hij had de geruchten gehoord, Mika was terug. Wonderbaarlijk genoeg had Shiloh helemaal niets te maken met haar ontsnapping, ze konden het er anders samen wel goed voor vinden. Hij keerde zijn kamer de rug toe en wandelde de gang op. Zijn lompe open werkschoenen maakt een duidelijk geluid op de smetteloze witte vloer. Hij vond zijn weg bijna blindelings naar haar kamer, het was zeker niet de eerste keer dat hij er heen ging. Toen hij aanklopte hoorde hij haar kribbige afstotende stem maar hij negeerde het. De deur zwaaide met een zwaai open. Hij keek haar met een vermakende glimlach aan. ‘Wel, het heeft ook niet lang geduurd om je hier terug te krijgen.’ Hij kon het echt niet laten er haar mee te plagen. ‘Waarom al zo snel terug? Mistte je me?’ Zijn ogen gleden naar haar kleren die half uit haar valies over de grond lagen verspreid. Hij fronste zijn wenkbrauwen en keek haar weer aan …
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   zo dec 30, 2012 9:52 pm

Mika had niet veel zin om de volgende dagen die komen nog iets te doen. Had geen zin om te gaan eten of om oude vrienden te zien. Ja het zou haar goed toen. De ene zal haar ontsnapping grappig vinden,...maar anderen zouden het een teleurstelling vinden. Haar zus zou daar waarschijnlijk ook bij horen. Dat was dan waarschijnlijk ook de reden waarom Mikaela van plan was om enkele dagen in haar kamer te blijven. Wanneer ze honger had zal ze wel midden in de nacht die keuken weer binnensluipen om wat eten te halen. Dat zal dan ook de enige reden zijn voor Mika om haar kamer uit te komen. Ze had nog helemaal geen zin om de reactie's van oude vrienden te moeten ondergaan. Haar bruine haren lagen over heel haar kussen verspreid. Vermoeid wreef Mikaela even kort in haar ogen. Was nog moe van die ruzie met haar ouders...nouja die nieuwe vrouw wou Mikaela niet als moeder beschouwen....en haar vader.., jach die verachtte ze nu om wat hij haar heeft aangedaan. Deze gevoelens en ruzie's heeft ze voor Elena kunnen voorkomen. Wou haar zus hier niet in mee sleuren. Alleen zul je Mikaela voor een tijdje niet uit haar kamer zien komen. En dat bleef ze volhouden totdat ze weer helemaal zichzelf is. Nu is ze dat natuurlijk ook, maar had nogal een geirriteerde bui. Dat was voor nu het probleem.

Nadat ze iemand had horen kloppen op haar deur zuchtte ze geirriteerd. Wat kon dat mens niet lezen op het bordje dat ze heeft gehangen aan haar deur niet lezen. Er stond duidelijk genoeg 'Niet storen' maar zoals verwacht zou er niemand echt acht op slaan. Dat irriteerde haar natuurlijk nog meer. Haar deur zwaaide onverwacht wagenwijd open. Woedend trok ze zich recht op die ene persoon uit haar kamer te krijgen. Desnoods te smijten. Maar die gedachten vervolgen meteen toen ze zag wie het was. Shiloh. Hij had een vermakende glimlach op zijn gezicht. Ze kon het niet laten en draaide even kort met haar ogen. ‘Wel, het heeft ook niet lang geduurd om je hier terug te krijgen.’ Plaagde hij haar. Geirriteerd keek ze hem voor een seconde aan. Maar al snel kwam er een geamuseerde grijns op haar gezicht."Ah hou die grote mond van jou toch." Sprak ze geirriteerd, greep razend snel een zwart topje van haar en smeet het recht in zijn gezicht."had gewoon niet verwacht dat men vader me zou verlinken" Sprak ze iet wat weer geirriteerd. Dat was dan ook de waarheid. ‘Waarom al zo snel terug? Mistte je me?’ Mikaela begon lichtjes te lachen."Die grote ego van jou zal je nog eens tegen werken Shiloh." grijnsde ze plagerig."Maar ja ik miste je alhoewel dat niet de reden is van mijn veeel te vroege terug keer" Sprak ze sarcastisch. Even rekte ze zich geeuwend uit.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 12:02 am


Blijkbaar zat ze niet meteen te poppelen achter vrienden die haar gingen ofwel uitleggen ofwel zouden zeggen "ik had het je toch gezegd!" maar het kom hem niet schelen. Op dat vlak was hij behoorlijk egoïstisch en zelfingenomen. Meestal draaide het om zijn eigen belang en gaf hij geen zier om anderen. Het was dan ook moeilijk om vrienden met Shiloh te worden. Mika was behoorlijk in de buurt. Waarschijnlijk omdat ze van net zoveel uitdagingen hield als haar. Haar uitbraak/ontsnapping had hij dapper gevonden. Zelf vond hij het niet echt nodig om weg te gaan, hij kon hier veel grotere dingen uithalen dan in de buitenwereld want daar werd hij hoogstwaarschijnlijk weer opgepakt en moest hij weer saai zitten wachten en zelf zijn eten en onderdak bekostigen. Hier had hij alles mooi voor hem liggen. Eten, een bed, bewakers om dom mee te doen en een hoop handlangers om een plan mee te smeden. Dus voor zover … hij zat hier noch redelijk goed, hij had geen nood aan de buitenlucht.

Hij zag hoe ze met haar ogen rolde en hem wat geïrriteerde woorden toesprak. Toen ze een zwart topje naar hem smeet ving het het razendsnel met zijn hand, zijn verkeerde hand. Door de druk die hij zette door het topje samen te knijpen voelde hij ook een dreunende pijn in zijn pols ontstaan. Zijn gezicht vertrok kort voor hij zijn hand weer liet zakken en het topje met zijn andere hand achteloos de kamer binnen gooide. ‘Wauw, zo gefrustreerd dat zelf ik er onder moet lijden?’ Hij grinnikte en leunde nonchalant tegen de deurpost. ‘Je moet niemand vertrouwen, wie heeft je op de eerste plaats hier gestoken. Of dat nu je nicht, vader of bedovergrootvader was, je zit hier en dat is geen besluit van één iemand. Logisch dat hij je verlinkt.’ Zei Shiloh op een neutraal toontje terwijl hij zijn schouders achteloos ophaalde. Toen er dan toch uiteindelijk een glimlach op haar lippen verscheen greens hij bijna automatisch. Hij haalde weer zijn schouders op, wat konden ze hem doen? Niet veel zeker. Hij stapte haar kamer binnen en bleef bij haar raam staan en keek naar de vallende sneeuw. ‘Uit pure nieuwsgierigheid, hoe ben je ontsnapt? Hier hebben ze er niets over gezegd.’ Hij keek haar zijdelings aan voor zijn zwarte ogen weer naar buiten gingen …
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 12:45 am

Hoe langer ze erover nadacht hoe meer ze moest toegeven dat ze blij was terug te zijn. Het was heel leuk geweest om de rest van haar familie terug te zien, want blijkbaar negeren die nu allemaal haar vader. En zelfvoldaan gevoel kwam even kort bij haar op. Maar hier bij haar zus. En bij haar vrienden zijn zoals Shiloh...dat had ze het meest gemist ookal wou ze dat niet toegeven, en dat ging ze trouwens toch niet doen. Het was hier veel leuker. Je moest dan wel zelf dingen uitlokken om hier terug leven in de krijgen, maar het was altijd grappig om de reactie's van anderen te zien. Dat had ze dan ook het meest gemist, ook omdat hier de reactie's dan ook veel extremer zijn dan die van de buite wereld. De wereld dat ze eerst als haar thuis had bezien. alleen was dat nu verminderd. De instelling, ja ze haatte het nog steeds maar toch zag ze het nu als haar echte thuis. Bij haar vrienden. Natuurlijk had Mika het beste gemaakt van de tijd dat ze bij de rest van haar familie was gegaan. Had heel veel plezier alhoewel het niet meer dan drie korte dagen waren. Merendeel had ze moeten vluchten met haar neef. En dan was ze uiteindelijk weer ontdekt. Gelukkig was Mikaela het al gewoon om een hele preek te krijgen over haar slecht gedrag, dus meestendeel luisterde ze zelf neit meer omdat ze het al zo vaak eerder had gehoord.

Mika keek hem even aandachtiger aan toen ze zijn gezicht zag betrekken. Pas nu keek ze naar zijn arm."Blijkbaar heb ik veel gemist" Merkte ze oppeens op."Wat is er wel met jou hand gebeurd" Vroeg ze nieuwsgierig. Ondertussen legde ze zich weer languit op bed en keek hem zijdelings aan. ‘Wauw, zo gefrustreerd dat zelf ik er onder moet lijden?’ Hij grinnikte en leunde nonchalant tegen de deurpost. Lachend schudde ze even kort met haar hoofd."wen er maar aan" Grapte ze. NIet dat het nog vaker zou gebeuren nu ze terug in de instelling was maar goed. ‘Je moet niemand vertrouwen, wie heeft je op de eerste plaats hier gestoken. Of dat nu je nicht, vader of bedovergrootvader was, je zit hier en dat is geen besluit van één iemand. Logisch dat hij je verlinkt.’ Zei Shiloh op een neutraal toontje terwijl hij zijn schouders achteloos ophaalde. Verbaasd keek ze hem aan."Wou Shiloh wat een wijsheid...dat had ik niet van jou verwacht" treiterde ze hem grinnikend. Even keek ze naar haar kleren die in het rond lagen. Ze zal die straks wel weer opruimen. Al snel keek ze toe hoe Shiloh richting haar raam stapte. ‘Uit pure nieuwsgierigheid, hoe ben je ontsnapt? Hier hebben ze er niets over gezegd.’ Kort grinnikte ze even. Hij leek niet het type dat hieruit zou ontsnappen."Het is handig als je neef goed bevriend is met een bewaker....En dus hem uitstekend kan afleiden door het praten over de tijd van vroeger. Zo had ik dan ook de kans om de sleutels te nemen die mijn neef had kunnen te pakken krijgen." Sprak ze het in grote lijnen."Alleen waren het merendeel van de tijd dat ik buiten was wel nog op de vlucht" Mopperde ze grijnsend. "Heb ik trouwens hier veel gemist?" Dat wou ze eigenlik wel weten. Er konden veel dingen zijn gebeurd in de tijd dat ze was ontsnapt.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 1:13 am


Shiloh kon zich moeilijk inbeelden hoe het zou zijn om weer vrij te zijn. Hij had de afgelopen jaren enkel maar in instellingen doorgebracht dat hij er helemaal niet meer aan gedacht had. Waar zou hij naartoe gaan? Wat zou hij doen? Hij had geen flauw idee. Naar Italië terugkeren was wel het laatste wat hij zou doen, daar zouden echt velen hem niet met open armen ontvangen. En het geboorteland … nee, hij zag het echt niet zitten. Dat spaarde hij dus als zijn noodplan. Waarschijnlijk ergens een baantje vinden in een club ofzo, geld verdienen, een dom appartement huren en de rest spenderen aan zijn verslavingen. Al moest hij toegeven dat zijn drankverslaving behoorlijk de kop was ingedrukt. Sigaretten niet, hij hunkerde er noch elke dag naar en hij wou dolgraag weer een sigaret oproken. Maar voor nu moest hij zich even koest houden, zijn pols moest genezen en hij werd te zeer in de gaten gehouden.

Hij stak zijn pols op zodat ze de zwarte gips rond zijn pols en onderarm duidelijk kon zien en glimlachte scheef. ‘Willen kloppen en je tegenstander die dan net zijn hoofd wegtrekt waardoor je recht op een betonnen muur slaat. Ik weet, niet men beste idee en ik geef toe …’ Hij zweeg en keek naar zijn gegipste pols. ‘Het doet pijn en ze geven me niet veel pijnstillers dus.’ Hij trok een vies gezicht en liet zijn arm zakken. ‘Ik overleef het wel.’ Zei hij dan met zijn typische mannelijke stoerheid. Hij had wel al enkele slaaploze nachten achter de rug gehad. Bij haar getreiter keek hij haar zijdelings aan en glimlachte geamuseerd. ‘Is van alle tijd zonder je door te brengen. Maakt me een heel stuk slimmer, jij was dus duidelijk mijn struikelblok.’ Hij knipoogde en keek terug naar buiten. Toen ze begon over haar ontsnapping ging hij op de rand van het bed zitten en luisterde met een half oor. Ze had hier dus familie werken, praktisch. ‘Slim.’ Uitte hij droog. Bij haar vraag zuchtte hij en haalde zijn schouders kort op. ‘Zoals anders, nieuwe komen binnen, wat ophef rondom hem en dan weer rustig. Er is wel een rel uitgebroken vorige week.’ Hij stak zijn pols veelbelovend op en ging verder. ‘Met tien in twee isoleercellen. Je had ons moeten zien zitten. De bewakers blijven maar dom, ze sluiten ons op in een cel toch precies de plek om lekker verder te plannen. Nouja, er waren vijf bewakers gewond en één ernstig naar het ziekenhuis.’ Maakte hij zijn uitleg gretig af …
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 3:02 am

Kort zuchtte ze even. Nu ze terug was in de instelling moest ze net als vroeger weer het beste van maken. Haar grijns werd even breder bij de gedachten, en vooral bij de herinneringen dat ze eens drank hadden gesloten.
Dat waren goede tijden geweest. Waarschijnlijk zou het nog leuker zijn geworden als niet van die bewakers oppeen toevallig was gepasseerd. Danzijk Shiloh heeft ze dan ook haar haren blond kunnen verven. Jammer genoeg was het maar schampoo geweest en was het na iedere wasbeurt uiteindelijk weer verdwenen en heeft ze weer haar donkerbruine naturel haarkleur.
Best jammer, maar daar was nu toch niks meer aan te doen toch? ‘Willen kloppen en je tegenstander die dan net zijn hoofd wegtrekt waardoor je recht op een betonnen muur slaat. Ik weet, niet men beste idee en ik geef toe …’ Hij zweeg en keek naar zijn gegipste pols. ‘Het doet pijn en ze geven me niet veel pijnstillers dus.’ Hij trok een vies gezicht en liet zijn arm zakken. ‘Ik overleef het wel.’ Zei hij dan met zijn typische mannelijke stoerheid. Lachend schudde Mikaela even met haar hoofd bij zijn verklaring.
Dat had Mika nu van Shiloh wel verwacht."Jammer dat ik dat gevecht van jou heb gemist" Sprak ze licht spottend. Maar ze meende het wel. Vond jammer dat ze er niet bij was geweest om hem aan te moedigen. Blijkbaar is er veel gebeurd in die dagen dat ze was gevlucht. ‘Is van alle tijd zonder je door te brengen. Maakt me een heel stuk slimmer, jij was dus duidelijk mijn struikelblok.’ Hij knipoogde en keek terug naar buiten.
Opnieuw smeet ze een van haar kleren naar zijn hoofd."Echt niet, als ik er was geweest had je waarschijnlijk niet zo dom geweest om tegen de muur te slaan in plaats van de bewaker" Grapte ze, ja ze vervormde zijn woorden een beetje, maar dat maakte haar niet uit.
‘Zoals anders, nieuwe komen binnen, wat ophef rondom hem en dan weer rustig. Er is wel een rel uitgebroken vorige week.’ Hij stak zijn pols veelbelovend op en ging verder. ‘Met tien in twee isoleercellen. Je had ons moeten zien zitten. De bewakers blijven maar dom, ze sluiten ons op in een cel toch precies de plek om lekker verder te plannen. Nouja, er waren vijf bewakers gewond en één ernstig naar het ziekenhuis.’ Maakte hij zijn uitleg gretig af …
Nu had ze nog meer spijt dat ze dat had gemist. Staarde dan ook even kort naar het plafond."Typisch, wanneer ik er niet bij ben gebeurd er van alles en nog wat, en ik mis dan natuurlijk de leukste dingen. Just Great" Mopperde ze. Nuja, dat vluchten van de mannen die haar achterna zeten was eigenlijk ook wel tof.
De adrenaline had iedere minuut door haar aderen geraasd als een tornado dat maar niet stopte. Ze rekte zich weer uit en legde haar benen op de schoot van Shiloh toen hij op de rand van haar bed was gaan zitten;"Je hebt me toch ook wel gemist he" Sprak ze op een poeslief toontje. De plagerige ondertoon verborg ze uitstekend.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 3:42 am


Ze vond het altijd jammer dat ze de heftige dingen moest missen. Hier gebeurde dat tenminste, buiten deze muren mocht je er redelijk koortsachtig naar op zoek gaan. Hij kon wedden dat Mika geen actie en sensatie meer gehad had sinds ze was weggeweest. Dat was één van de redenen waarom hij liever hier bleef. Een stel gestoorde zotten op een hoopje en dan vroeg je om de nodige rellen, ruzies en gevechten. En de bewakers waren niet altijd even goed voorzien op bepaalde jongeren. De rellen die er geweest waren hadden een heftige afloop, Shiloh had zijn pols bijna volledig verbrijzeld maar er was ook een bewaker ernstig verwond afgevoerd naar het ziekenhuis. Uit de eindstand konden we opmaken dat de jongeren het beter hadden gedaan dan de bewakers en dat stelde iedereen tevreden.

Hij lachte tevreden toen ze nieuwe kleren naar zijn hoofd gooide. ‘Ga je echt heel je kleerkast naar me gooien?’ Vroeg hij uitdagend. Hij rolde met zijn ogen bij haar opmerking en schudde zachtjes zijn hoofd. ‘Hij was gewoon sneller en ik blijkbaar trager.’ Hij haalde zijn schouders op. Meestal zag hij altijd alles aankomen of hoorde het het aankomen. Zijn zintuigen waren uitzonderlijk goed ontwikkeld. Maar het feit dat de bewaker zich gewoon sneller terug trok was een enorme dobber geweest, het deed pijn, dat ontkende hij voor niemand. Toen ze begon te mopperen keek hij haar geamuseerd aan, zijn zwarte ogen twinkelede uitdagend. ‘Wees blij dat je terug bent, er gebeuren heus nog wel straffe dingen.’ Zei hij met een speelse knipoog. Ze legde haar benen op zijn schoot en hij steunde op één arm en keek haar fronsend aan bij haar vraag. ‘Nou …’ Begon hij aarzelend. ‘Eigenlijk niet echt, ik was blij dat je weg was.’ Hij zweeg, het klonk zo normaal, zo gemeend maar het lukte hem niet om er ernstig onder te blijven. Hij grinnikte en boog naar haar toe terwijl hij haar intens aankeek. ‘Ik heb je gemist en ik ben blij dat je terug bent.’ Hij knipoogde en drukte een kus op haar wang …
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   ma dec 31, 2012 3:56 am

Het was altijd zo, de tofste dingen miste ze. Toch de dingen dat ze zelf niet heeft georganiseerd natuurlijk anders wel. maar als anderen het hebben gedaan wou ze die natuurlijk met plezier meemaken. Om te zien hoe goed of hoe slecht die voor iedereen zou aflopen. Het was natuurlijk leuker als het je een voordeel gaf.
Maar de rel had ze gemist. Triestig echt triestig. maar goed, ze leerde er natuurlijk mee leven veel keuze had ze er dan ook niet voor. Maar metter tijd had ze geleerd haar verlies te aanvaarden in welke manier dan ook. ‘Ga je echt heel je kleerkast naar me gooien?’ Vroeg hij uitdagend. lachend keek ze hem aan."Dat is inderdaad nog eens een goede gedacht" Bespotte ze hem grinnikend. Echt..Dit hier, lachen met haar vrienden. Met Shiloh ze had eht echt gemist. in het begin had ze dat niet beseft, had daar trouwens nooit de tijd voor gehad.
Maar nu wel, nu wist ze dat ze veel beter had kunnen blijven, waar ze thuis hoorde bij haar vrienden. En kattekwaad gaan uitspoken. Dat waren de dingen dat Mikaela intereseerde; ‘Hij was gewoon sneller en ik blijkbaar trager.’ Hij haalde zijn schouders op.
Normaal ging ze nog verder gaan, maar was slimmer dan dat dus hiet ze zich daarover in. . ‘Wees blij dat je terug bent, er gebeuren heus nog wel straffe dingen.’ Zei hij met een speelse knipoog. Even dacht ze daar eens goed overna." het is te hopen, anders zorg ik er desnoods wel zelf voor" Sprak ze op een iet wat rebelse manier en keek hem toch onschuldig aan. . ‘Nou …’ Begon hij aarzelend. ‘Eigenlijk niet echt, ik was blij dat je weg was.’ Hij zweeg. Meende hij dat nu serieus?
Haar ogen stonden iets achterdochtig en wou juist haar mond open trekken toen ze zag dat hij er niet serieus bij kon blijven kijken. Even zuchtte ze opgelucht. jasses daar had hij haar. Hij boog naar haar toe en keek haar intens aan. ‘Ik heb je gemist en ik ben blij dat je terug bent.’ Hij knipoogde en drukte een kus op haar wang. Grijnzend keek ze hem aan.
Ze had bijna de schrik van haar leven gehad.
daarom schoot ze van uit haar houding op hem. Dwong hem door haa ronverwachte beweging hem nu tegen het bed zodat ze boven hem uittorend. "Jasses, Shiloh je bezorgt me bijna een hartaanval" Sprak ze iet wat gefrustreerd. Boog dichter naar hem toe en fluisterde langzaam in zijn oor."En dat Lieve Shiloh van me....Is geen idee" Sprak ze plagerig. Trok haar hoof weer terug zodat ze hem kon aan kijken maar bleef gewoon koppig en opstandig op hem zitten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   di jan 01, 2013 1:02 am


Shiloh keek naar de kleren door de kamer verspreid lagen en lachte kort harteloos. Als ze wou beginnen met al haar kleren zijn kant uit te gooien dan kon ze maar beter geen moeite doen … of misschien meteen overschakelen op harder materiaal. Eigenlijk had hij liever helemaal geen dingen tegen zich aangegooid, al zeker niet voor de lol. De typische meisjes deden het wel vaker, met dingen gooien als ze kwaad waren omdat dat waarschijnlijk het enige was waar ze goed in waren. Hij keek kort opzij naar Mika, ze was in meer in staat dan enkel met dingen gooien. Met een beetje geluk kon ze een goede vuistslag uitdelen. Hij moest er om lachen al lachte zijn gezicht niet mee anders zou ze weer argwaan worden over zijn glimlach. Als hij glimlachte was het meestal niet meteen met de vreugdevolste bedoelingen. Hij lachte om anderen hun zwakheid, hun zielige gedrag. Oprecht lachen kon hij eigenlijk niet, heel weinig en je merkte het verschil niet tussen zijn verschillende glimlachen. Ze waren allemaal kil en vals.

Aan haar gezicht kon hij zien dat ze het geloofde en hij haatte zichzelf ervoor dat hij niet noch even had volgehouden met serieus te blijven. Hij greens breed toe haar gezicht vertrok en ze uiteindelijk besefte dat hij erover loog. Het was geld waard … misschien wel een foto waard. Hoe amusant! Mika was waarschijnlijk één van de enige met wie Shiloh zo goed om kon gaan, ze hadden wat dezelfde trekken. Toen ze recht sprong en hij hem pat duwde bracht hij meteen zijn arm in veiligheid. ‘Mika let op!’ Waarschuwde hij haar meteen. Hij landde op de matras en keek haar geamuseerd aan. ‘Je was erin getrapt.’ Zei hij geamuseerd. Toen ze voorover boog en in zijn oor fluisterde grinnikte hij kort en keek haar weer aan. ‘Moest ik niet in de gips liggen dan zou je noch niet eens in staat zijn om ook maar iets uit te halen.’ Sprak hij zoetig. Hij draaide zijn vinger om één van haar lokken en keek haar weer aan. ‘Vergeten om kleurshampoo mee te nemen?’ Vroeg hij uitdagend …
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   wo jan 02, 2013 6:26 am

Natuurlijk moest Shiloh nu niet denken dat ze geen plezier had gehad buiten de instelling, want toen ze op de vlucht was had ze zeer zeker zich met haar neef geamuseerd. Had van alles gedaan om de tijd te doen verstrijken wanneer de mensen die achter hen hadden gezeten weer kwijt moest geraken. Zoals zich verkleden zich voordoen als bodyguards van een museum. Of toen ze op straat weg renden en toevallig politie waren tegen gekomen. Ze had dan die politie's verteld dat die mannen die hun volgden het over een bom hadden. Dat was uitstekend gelukt want zo hadden de politie de mannen een tijdje kunnen bezig houden todat die echt beseften dat ze waren misleid. Het was heel grappig geweest om van ergens in een gebouw het spel te mogen aanschouwen. Hun gezichten waren hilarich geweest. Jammer genoeg is die tijd nu gepasseerd, want haar vader...Anyway. Dat deed er niet meer toe, voor Mika bestond haar echte vader niet meer. De man die verklaard haar vader te zijn was gewoon een kopie van haar vader.

Doordat ze had beseft dat hij haar beet had genomen had ze in een onverwachte beweging hem tegen haar bed languit gedrukt, en torende daarom nu boven hem. O she is almighty. Haar grijns werd groter bij de gedachten. ‘Mika let op!’ Waarschuwde hij haar meteen. Ze keek naar zijn arm."Ach, ben je een watje geworden Shiloh" Vroeg ze treiterend, ook al wist ze dat het niks te maken had van watje, maar dat het wel degenlijk pijn deed, dat hoeft Shiloh trouwens toch niet te weten. ‘Je was erin getrapt.’ Zei hij geamuseerd. Even draaide Mika kort met haar zilvere ogen."Misschien moet je wel boeten voor die stunt van jou" Sprak ze evil grijnsend. Oja, daar zal zij wel voor zorgen. alleen nog een straf bedenken. ‘Moest ik niet in de gips liggen dan zou je noch niet eens in staat zijn om ook maar iets uit te halen.’ Sprak hij zoetig. Mikaela begon luidop te lachen, druipend van bespotting."Serieus Shiloh? Dat weet ik zo nog niet hoor" Sprak ze liefjes. Ze verstevigde haar greep op zijn polsen, maar zorgde er toch voor dat ze hem geen zeer deed."Want..volgens mij gebruik je je pols gewoon als excuus om je zachtheid te verbergen" Ging ze op een treiterende toon verder. Ja, ze ze daagde hem wel degenlijk uit. En weet dat hij oppeens wel iets zou durven doen. Dus was ze nu heel alert bij zijn bewegingen. ‘Vergeten om kleurshampoo mee te nemen?’ Vroeg hij uitdagend. Haar grijns verbrede. Ja die dag herinnerde ze nog zeker. Ze hadden bijde het kantoor binnen geslopen. Daar hadde ze hun spullen gevonden, en van de erste keer had ze kleurshampoo mee gepikt gewoon omdat ze haar bruine haren beu was geworden. Ondertussen had ze de blonde shampoo uit haar haren gewassen."Neeh, het is veel te lastig om mijn haren opnieuw te kleuren en bruin past me beter" Verklaarde ze simpel weg, of het de echte reden was wist zelf Mikaela niet echt. En veel maakte dat ook dan niet uit.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   wo jan 02, 2013 7:30 am


Shiloh fronste zijn wenkbrauwen toen ze vroeg of hij een watje was geworden. Zijn donkere ogen gleden opzij naar zijn ene pols waar haar hand rond zat en dan naar zijn andere hand waar zijn gips tegen de matras werd geduwd door Mika. Toen hij haar terug aankeek was zijn blik sluw. ‘Let maar op.’ Zei hij doodserieus. Hij wist dat ze hem enkel maar zat te plagen, daarvoor kende hij haar te goed. Hij glimlachte en keek haar met zijn uitdagende blik aan. Hij luisterde naar wat ze voor de rest had te zeggen en deed zijn mond open maar sloot hem uiteindelijk weer. ‘Welke straf wil je me geven?’ Vroeg hij ondeugend. Zijn hoofd ging in de lucht en richtte zich naar de gang waar hij voetstappen hoorde. Aangezien hij haar deur niet had toe gedaan kon iedereen rechtuit binnen kijken, niet dat het hem kon schelen.

Toen ze begon over het feit dat hij zijn gips als excuus gebruikte lachte hij kort. ‘Misschien.’ Hij knipoogde maar schudde dan kort zijn hoofd. ‘Als ik het als excuus zou gebruiken dan zat je nu niet op me.’ Hij greens en wrong zijn ene goede hand los uit haar pols. Het feit dat ze helemaal op hem zat maakte het niet gemakkelijk voor hem, ze kon haar hele gewicht op hem leggen. De opmerking van haar haar ontging hem bijna. ‘Bruin staat je beter, alles staat je.’ Hij keek haar kort aan en gaf het op. ‘Geef me je straf dan kunnen we terug leuke dingen doen.’ Meldde hij verleidelijk …
° Flutje
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   wo jan 02, 2013 9:55 am

Mikaela zat toch nog goed. Dat zeker. Nu kon ze Shiloh met gemak aan door zijn, zere arm. Oke, misschien was dat wat overdreven, maar toch had ze een zelfvoldanen gevoel. En dat was dan ook aan haar glimlach te zien. Maar geef nou toe, welk meisje of vrouw zou nu geen voldanen gevoel krijgen als ze boven een man torende? Nou Mikaela dus wel, wie niet...die zou gek zijn. Keek hem recht aan met een grote grijns waarbij haar witte tanden zichtbaar waren.
Het reikte alleen juist niet haar ogen. Dat gebeurde dan ook nooit meer sinds de dag haar moeder was vermoord. Niemand kon haar nog werkelijk een ware glimlach laten bezorgen. Hoe hard iemand ook probeerde. Zelfs haar vader had dat geprobeerd maar had het uiteindelijk opgegeven omdat hij eindelijk besefte dat het onmogenlijk was.
Grijnzend keek ze toe hoe hij naar zijn pols keek en naar zijn gips. Zijn blik was sluw geworden toen hij Mikaela weer aankeek. nu was ze meteen alert. Wat was hij van plan? Let maar op.’ Zei hij doodserieus. Geamuseerd trok ze een wenkbrauw op. Wat wou hij doen?
Wanneer hij maar een beetje zou bewegen zou Mika heel haar gewicht gebruiken om hem op bed te houden.Dan zou hij zich helemaal niet meer kunnen bewegen en dan was hij de pineut. NIet dat ze zoveel woog maar goed, dat deed er niet echt toe. Even keek ze ook naar deur zoals Shiloh dat deed. Straks zal ze wel de deur dicht doen. ‘Welke straf wil je me geven?’ Vroeg hij ondeugend. Mikaela keek hem geheimzinnig aan. O ze wist het al.
Wat een toeval dat ze die dingen die ze van de buitenwereld had meegenomen, nu blijkbaar toch van pas kon komen."Daar...hoef je je geen zorgen over maken. Ik heb wel al iets in gedachten." Was het enige dat ze hem vertelde.Gelukkig had ze de zilveren dingen in haar broekzak zitten. ‘Misschien.’ Hij knipoogde maar schudde dan kort zijn hoofd. ‘Als ik het als excuus zou gebruiken dan zat je nu niet op me.’ Op een of andere manier kon hij zijn pols zonder het gips vrij krijgen.
Langzaam zette ze al haar gewicht op hem, terwijl haar hoofd maar enkele millimeters van de zijne verwijderd was. ‘Geef me je straf dan kunnen we terug leuke dingen doen.’ Meldde hij verleidelijk . Langzaam verbrede haar lieve glimlach naar een sluwe. Ja ze was zeker van plan om hem straf te geven. haar ene hand vloog naar haar broekzak, daar haalde ze handboeien uit die ze van de politie had kunnen nemen.
Deed de ene aan zijn goeie pols en het andere aan haar bed. Hij kon zichzelf niet bevrijden omdat het onmogenlijk was met dat gips rond zijn ander arm. "Voila...eens zien hoe lang je hier mag blijven...vastzitten" Grapte ze. "Ik heb trouwens honger." Vervolgde ze oppeens bedenkelijk. Waarschijnlijk zal ze na deze stunt eraan gaan, maar goed. Ze wou zien hoever zijn grenzen gingen.
Plagend boog ze zich voorover."Ik ben binnen een uurtje of twee terug" Sprak ze liefjes en kroop van hem af. Toch kon ze het niet laten. Draaide zich op en gaf hem een vluchtige tedere kus. Keek hem sluw aan en verdween haar kamer uit. Nu eens zien hoe snel hij daaruit zou geraken en wat zijn reactie's daarna zouden zijn. O ze kon haast niet wachten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Maximus
Bewaker
avatar

Aantal berichten : 82
Registratiedatum : 02-01-13

Character sheet
Naam: Maximus Torres
Partner: I'd catch a grenade for you
Reden van plaatsing: Guard

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   wo jan 02, 2013 11:44 am

Het was een doodnormale dag in Disturbia Clinic. Sinds de jongeman hier werkte, was hij gewend geraakt aan de dagdagelijkse problemen die de patiënten veroorzaakten. Gevechten, opstandig zijn, niet willen eten, elkaar lastig vallen, schreeuwen, al die dingen. Gelukkig had hij een goeie opleiding gehad, zowel in het dorp zelf als van de oudere bewakers die hier al langer in dienst waren. Ervaring opdoen was hier niet zo moeilijk, er gebeurde elke dag wel iets en Maximus moest wel vaker ingrijpen. Vooral in de refter tijdens de maaltijden was er wel altijd iemand die herrie schopte. Vandaag moest hij gewoon op de slaapverdiepingen rondlopen, kijken of er geen rare dingen gebeurden. Overdag was het niet verboden om als jongen op de meisjesafdeling te zitten of andersom, maar het was niet de bedoeling dat er intieme dingen gebeurden. Daarom moesten de deuren ook openblijven, zodat ze ten allen tijde naar binnen konden kijken. Een dichte deur betekende vaak niet veel goeds. Hij vorderde traag door de gang, telkens wierp hij kort een blik naar binnen, knikte kort als een van de patiënten hem aankeek. Hij was niet zo'n kwaaie als sommige andere bewakers, zou nooit gemeen doen of een random patiënt in elkaar slaan. Nee, zo erg was hij niet. Zolang iedereen zich aan de regels hield, bleef hij ook kalm. Tot er iemand de regels overtrad, natuurlijk. Dan werd hij wat minder vriendelijk, zeg maar eigenlijk bijna kwaadaardig.

Maximus was bijna op het einde van de gang tot hij een meisje met zwart haar uit haar kamer zag komen en zag weglopen. Oké dan, normaal, hij besteedde er niet veel aandacht aan. Tot hij aan haar kamer passeerde. Wat hij zag liet zijn ogen groot worden en zijn mond een beetje open zakken. Op het bed lag een jongen vastgeketend aan het hoofdeinde van het bed. Zilveren handboeien, van de soort die de politie gebruikte, hadden hem nogal vast gezet. En zijn andere arm zat in het gips, waardoor hij met zijn hand niks kon doen. Oh god. Hij wist niet of hij dit grappig, zielig of gewoon belachelijk moest vinden. Zonder iets te zeggen liep hij op het bed af, nam het bandje van de jongen beet en checkte snel zijn naam. "Dit ziet er niet zo goed uit, Shiloh", Zei hij op een koel toontje. Hij bekeek de handboeien even en haalde toen zijn zakmes uit zijn binnenzak. Hij droeg het daar zodat niemand er makkelijk bij zou kunnen. Met een beetje wringen klikte het ding even later open. Hij nam de jongen bij zijn bovenarm en trok hem van het bed af. "Haal maar niks in je hoofd", Waarschuwde hij toen. Hij duwde de jongen de kamer uit, naar zijn eigen verdieping. Daar zou hij hem voor de rest van de middag opsluiten in zijn kamer, als hij tenminste wist welke het was. "Ik steek je niet in de iso, voor deze ene keer, maar je kamer kom je niet meer uit vanmiddag. Welke is het?" Vroeg hij, opnieuw zakelijk en koel.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shiloh

avatar

Aantal berichten : 57
Registratiedatum : 22-02-12

Character sheet
Naam: Shiloh Fernandez
Partner: -
Reden van plaatsing: Agressie -Zware verslaving drank en sigaretten.

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   do jan 03, 2013 7:29 am


Shiloh zag dat Mika wel heel zeker was van zijn stuk en dat stond hem niet aan. Ze had een plan en ze wou het uitvoeren … damn wat was ze gemakkelijk om te lezen. Moest hij nou ook eens weten wat ze wou doen dan was het veel waard. Hij was te traag vanwege zijn pols en zij te snel en voor hij het wist dat hij met een handboei aan het bed gebonden. ‘Dat meen je niet!’ Hij keek haar terug aan en grijnsde ongeloofwaardig. Die zat, goed gevonden van haar. Toen ze zei dat ze honger had trok Shiloh even ongeduldig aan de boeien en kneep zijn ogen samen tot spleetjes. ‘Laat het jezelf smaken!’ Wierp hij haar uitdagend toe. Hij kon hier weg geraken, zo moeilijk kon het niet zijn. Als ze hem daarbovenop nog eens een kus toedrukt moest hij toegeven dat ze hem echt goed had liggen. Maar zijn wraak zou zoet zijn, als hij hier niet weg kon dan had hij ruim te tijd om erover te denken. Hij keek hoe ze de kamer uitliep en wachtte tot hij haar niet meer kon horen.

Zijn ogen zochten meteen de ruimte rond op zoek naar iets scherps. Zelf had hij geen scherpe dingen op zak, niet in zijn broekzak en niet in zijn schoenen. Zijn donkere ogen vielen op haar koffer in het midden van haar kamer. Ze was er net, had niets uitgepakt met uitzondering van wat kleren die rond lagen geslingerd dus haar toiletzak moest er nog inzitten en wat was een meisje zonder spelden en haarclipjes? Maar de koffer lag ver. Hij kwam recht wrikte zich in een hoede hoek en strekte zijn voet uit naar de koffer. ‘Oh Mika, dit mag je bekopen!’ Fluisterde hij zichzelf toe. De handboei wrong om zijn pols en gaf een rode striem omdat hij zich zodanig tot het uiterste uitrekte. De top van zijn schoenen haakte achter de koffer op het moment dat hij iets hoorde op de gang. Waren er vrouwen die met zware schoenen rondliepen? Nee dus het was een bewaker. ‘Shit!’ Hij ging terug op het bed zitten en blikte naar de deuropening en jawel daar was een bewaker, een nieuwtje. ‘Je komt als geroepen.’ Beantwoordde hij de eerste woorden van de bewaker. Er lag een neutrale blik in zijn ogen en zijn mondhoek trok kort vals naar omhoog. Hij mocht niets in zijn hoofd halen, was hij niet van plan. Niet met zijn pols en ook niet om andere redenen. De man nam hem bij zijn bovenarm en liep met hem de gang uit. Shiloh keek naar de rode striem om zijn pols en dan naar zijn gips voor hij kort opzij keek naar de bewaker die hem vertelde dat hij werd opgesloten op zijn kamer. Plots kwam een grijns op zijn lippen die hij gauw meer neutraal liet trekken. ‘Dan ga je een vriendin gaan bezoeken en sluit ze je op bij het bed met handboeien.’ Hij pufte verontwaardig en wees naar zijn kamer. ‘Ze is hier trouwens ontsnapt, ik zou haar maar in de gaten houden.’ Payback time voor Mika en hij was juist begonnen. Hij liep zijn kamer binnen en draaide zich niet meer om naar de bewaker …

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   do jan 03, 2013 8:29 am

Dat meen je niet!’ Hij keek haar terug aan en grijnsde ongeloofwaardig. Haar grijns werd sluw breder. Wat dus bewees dat ze het wel degenlijk meende van haar actie's. Het was deels zijn eigen schuld. hij stond erop om gestraft te worden zodat ze door kunnen gaan, en dat deed ze dus dan ook.
Misschien zou hij haar dan wel terug pakken, maar dan moet hij daar wel eerst uit redden. Laat het jezelf smaken!’ Wierp hij haar uitdagend toe. Lachend keek Mikaela hem nog even aan."Dat zal ik zeker doen, dankje" Was het laatste wat zei nadat ze haar kamer uit was en richting de eetzaal stapte. Haar grijns was heel breed geworden. O genieten van haar eten zal ze zeker doen, dat had hij heus niet over zeggen want dat ging ze zowiezo doen.
Met een vrolijke uitdrukking stapte ze naar de eetzaal, nam haar tijd om mooi in de rij te gaan staan om haar eten te krijgen. Keek vervolgens heel rustig rond om een rustig plekje te zoeken, die ze na een tijdje zoeken wel vond. Daar ging ze dan ook gaan zitten en genoot van haar eten.
Niet dat het veel bijzonders was, maar omdat ze wist dat ze hierna terug naar haar kamer kon gaan, naar degene die nu vast geketend zat zorgde ervoor dat het eten wel speciaal was voor nu. Nadat haar eten dan toch op was stond ze weer recht en liep weer op haar gemakjes door de gangen richting haar kamer. Iets verderop zag ze een bewaker met iemand juist een hoek om draaien. Mika keek naar haar kamer en merkte meteen dat Shiloh bevrijd was. Verdorrie, dus dat joch met die bewaker was Shiloh.
Meteen schoot Mikaela in de lach. Zonder er nog bij na te denken rende ze achter de twee aan en zag Shiloh juist zijn kamer ingaan terwijl de bewaker voor zijn deur stond.
Het koste Mikaela dan ook heel veel moeite om haar lach nu in te houden. ‘Dan ga je een vriendin gaan bezoeken en sluit ze je op bij het bed met handboeien.’ Hij pufte verontwaardig en wees naar zijn kamer. ‘Ze is hier trouwens ontsnapt, ik zou haar maar in de gaten houden." Zijn woorden zorgde ervoor dat ze het niet meer kon inhouden. Zonder dat ze het wou begon ze luidop te lachen dat door de lege gang begon te echoden. Ze kon zichzelf gewoon niet meer inhouden. Dit was nog leuker geworden dan ze had verwacht.
Terwijl ze verder luidop lachtte keek ze niet meer naar shiloh en de bewaker want ze moest haar hand tegen haar buik drukken die nu zeer deed van het lachen. Al snel kreeg ze dan ook lach traantjes.
Ze lachtte zich dan ook zo kapot dat ze steun moest zoeken tegen de muur of ze zou haar evenwicht verliezen en gewoon op de grond moeten lachen. ze kreeeg haar lach gewoon niet meer zo goed onder controle. Het was gewoon zo hilarich.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Maximus
Bewaker
avatar

Aantal berichten : 82
Registratiedatum : 02-01-13

Character sheet
Naam: Maximus Torres
Partner: I'd catch a grenade for you
Reden van plaatsing: Guard

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   do jan 03, 2013 1:34 pm

‘Je komt als geroepen.’ Reageerde de jongen op zijn aanwezigheid. Maximus trok even kort zijn wenkbrauwen op. Alsof de jongen verwachtte dat er altijd iemand zou komen aandraven als hij in de problemen zat. Alsof de bewakers hem op z'n wenken zouden bedienen. Na-ah. Gelukkig was Shiloh in een kalme staat. Maximus wist dat het een agressief geval was, hij had namelijk de dossiers grondig doorgenomen toen hij hier begon te werken. Hij had zoveel mogelijk informatie over alle patiënten verzameld, zodat hij gepast kon reageren in de situaties die zich voordeden, al was deze toch wel redelijk uniek. Hij hield de gang goed in de gaten toen ze er door liepen. Misschien was er wel een of andere domme patiënt die Shiloh zou proberen te bevrijden. Gelukkig kwamen ze zonder al te veel problemen bij de jongensverdieping, waar Shiloh netjes zijn eigen kamer binnen liep. De jongen begon nog een hele rij te brabbelen over ontsnappen enzo, maar daar besteedde de jongeman niet veel aandacht aan. Hij probeerde zich er waarschijnlijk gewoon onderuit te praten. Vlak voor hij de deur dicht wou doen, werd zijn aandacht getrokken door gelach. Gestoord keek hij op en hij zag het meisje staan dat daarnet de kamer uit gelopen was. Aha, dus zij was degene die Shiloh aan het bed had vastgemaakt. En dus ook degene die verboden spullen in haar bezit had gehad.

Maximus sloot de deur en draaide zijn sleutel om. Daarna stapte hij driftig op het meisje af. Hij zag dat ze door haar lachbui problemen had met overeind blijven. "Here, laat me een handje helpen met je evenwichtstoornis", Grauwde hij. Hij nam haar bij haar schouders en duwde haar ruw tegen de muur aan. "Ik weet ook wel iets grappigs", Beet hij haar toe. Hij draaide haar om en klikte de handboeien dicht achter haar rug. Daarna sleurde hij haar door de gang, niet echt lettend op het feit dat ze zijn pas waarschijnlijk niet kon bijhouden. Hij had wel een leuk idee voor haar. Hij bracht haar naar de keuken, waar op dit uur van de dag niemand was en tilde haar op het aanrecht. Hij keek haar recht in de ogen. "Don't f'cking move", Zei hij kil. Daarna probeerde hij de handboeien weer open te krijgen. Boven het aanrecht hingen een paar buizen. Maximus zou haar handen daaraan vastketenen. Hohoho, kijkt dìt was grappig.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   vr jan 04, 2013 12:31 am

Het was echt grappig om te zien dat een bewaker Shiloh aan haar bed vastgeketend had gevonden. Maar nu weet ze wel voor de volgende keer, dat ze beter haar deur achter haar dicht moest doen, want blijkbaar kenden de bewakers het woordje privacy niet meer. Word hoogtijd dat ze daar later nog wel eens over zou hebben met die bewaker als ze hem de volgende keer nog eens tegen komt.
Waarom lachte ze hardop? Wel deels omdat eht veel te grappig was en deels omdat ze de bewaker naar haar wou laten trekken. Gewoon omdat ze niet wou dat Shiloh nog meer in de problemen zou komen. Ja ze nam het voor hem op, ook al wist Mikaela dat hij nog wraak op haar zou nemen. En daar keek ze natuurlijk met plezier naar uit.
Nieuwsgierig wat hij voor wraak zou doen. Waarschijnlijk was het wel geen goed idee om de bewaker zijn aandacht te trekken. Want dan zou ze zelf wel straf krijgen, maar goed. Ze was niet iemand die zomaar zou laten toestaan dat haar vrienden een saaie preek moest krijgen en zij ergens ondergedoken zat. Nee zo was Mikaela niet, nam het altijd voor haar vrienden op, kon dan helemaal niks schelen wat er met haar zou gebeuren.
Het werd nu toch wel lichtjes pijnlijk om verder te lachen waardoor ze haar hand tegen haar buik moest drukken terwijl ze met haar andere hand haar tranen wegveegde. Het was zo erg dat ze de voetstappen van de bewaker niet op haar hoorde afkomen. "Here, laat me een handje helpen met je evenwichtstoornis", Grauwde de bewaker.
Geschrokken keek ze verrast op. Ow...sh*t Nu zit ze echt in de problemen."Dat hoeft niet hoor" Sprak ze nu helemaal bekomen van haar lachuitbarsting van daarnet. maar blijkbaar had hij dat niet gehoord of negereerde het want hij greep haar schouders vast en duwde haar ruw tegen de muur. Ik weet ook wel iets grappigs", Beet hij haar toe. Onee, dat klonk heel onheilspellend.
Wat was hij wel niet van plan? Jammer genoeg moest Mikaela er niet zo lang over nadenken want hij draaide haar om en deed de handboeien rond haar polsen achter haar rug "hé" Sprak ze gefrustreerd van de woede."Het is niet dat ik een crimineel ben ofzo" Sprak ze sissend verder.
Dit was neit goed. Ze zou haar handen normaal nodig moeten hebben om erop te gaan zitten want door de hevige emotie's wisselingen kon ze ieder moment weer flippen.
Ze had verwacht dat dit wel genoeg ging zijn, blijkbaar had ze verkeerd gedacht want hij sleurde haar door de gangen. Verdorrie, ze had een vriend proberen te helpen maar toch belande ze in de boeien, echt geweldig...niet dus!"Laat me los" Sprak ze woedend, probeerde uit zijn greep te komen, maar dat was niet zo simpel omdat ze hem bij moesthouden anders zou ze nog op de grond terecht komen.
Voor ze het al te goed besefte hefte hij haar op, ze probeerde nog tegen te stribbelen toen hij haar op het aanrecht zette. Wat deden ze toch in godsnaam in de keuken? Hij keek haar recht in de ogen. "Don't f'cking move", Zei hij kil. Kil staarde ze hem terug aan, haar woede staptelde zich zo alleen maar nog meer op. Hij frutselde de handboeien.
Daarom had ze gedacht dat ze er nu vanaf was, maar voor ze het al te goed besefte had hij haar aan een buizen staal weer getekende."WAttuh." Sprak ze verontwaardigd."Ben je gek" Siste ze trok razend hard aan haar handboeien.
Niet dat het veel hielp, het deed pijn aan haar polsen dat al snel rode striemen zouden veroorzaken."Waar is dit in godsnaam goed voor" Sprak ze woedend. Trok opnieuw aan haar boeien.
Wat was hij toch van plan? Ze had niks verkeerds gedaan."Je kunt onmogenlijk mij straffen of wat je ook van plan bent want ik heb helemaal niks gedaan" Beet ze hem kwaad toe. Hiermee mocht hij niet mee weg komen. Haar zomaar vastketenen, wie is hier nu de gekke? Mikaela alsinds niet.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Maximus
Bewaker
avatar

Aantal berichten : 82
Registratiedatum : 02-01-13

Character sheet
Naam: Maximus Torres
Partner: I'd catch a grenade for you
Reden van plaatsing: Guard

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   vr jan 04, 2013 2:47 am

Zoals verwacht begon de patiënte een hele reeks woorden te brabbelen. Ze was geen crimineel, dit was nergens voor nodig, dit verdiende ze niet, blablabla. Lolnope. Maximus wist dat zij degene was die Shiloh aan haar bed had geketend met die handboeien. Hoe kwam ze in godsnaam aan handboeien? Dat was zeker en vast een verboden voorwerp om te hebben hier in de kliniek, voor de patiënten dan toch. Ze had dus een regel overtreden, plus ze deed nog eens opstandig, plus ze verzette zich. En ze had hem staan uitlachen. Redenen genoeg om haar als een crimineel te behandelen. Ondanks dat ze er uit zag alsof ze elk moment kon ontploffen, slaagde de jonge bewaker er toch in om haar vast te ketenen aan de buizen zonder al te veel problemen. Hij deed een stapje achteruit en bekeek zijn werk. De boeien zorgden ervoor dat ze redelijk rechtop moest blijven zitten, waardoor ze waarschijnlijk pijn zou krijgen aan haar rug na een tijdje. Maar als ze zou gaan hangen of doorzakken, zouden de randen pijnlijk in haar polsen snijden.

Mikeala bracht een verontwaardigde kreet uit. "Ben je gek?" Vroeg ze daarna. Aan haar stem te horen was ze razend op hem, wat alleen maar een brede grijns op zijn lippen veroorzaakte. "Ik niet nee", Zei hij luchtig, terwijl hij een van de kasten opentrok en er een appel uit haalde. Hij hopte op een ander aanrecht en leunde relax tegen de muur. Nee, hij zou haar niet alleen laten. Straks maakte ze die buis nog kapot, of sneed ze haar polsen over aan de handboeien. Eerlijk gezegd maakte hij zich meer zorgen om de buis dan om haar, maar dat kwam omdat ze de regels had overtreden. Normaal gezien was hij redelijk mild in zijn werk, niet zoals sommige andere bewakers hier, zolang de patiënten zich gedroegen natuurlijk. "Waar is dit in godsnaam goed voor?" Vroeg ze bijna bevend van woede. "God only knows", Antwoordde Maximus glimlachend. "Je kunt onmogelijk mij straffen of wat je ook van plan bent want ik heb helemaal niks gedaan", Ging ze door. De bewaker zuchtte even kort. Hij werd haar gejank stilaan beu. Hij leunde voorover, met zijn ellebogen op zijn knieën, en keek haar inspecterend aan. "Natuurlijk kan ik dat, onderkruipsel. Je had verboden voorwerpen bij je, plus je daagde me uit, meerdere keren", Hij nam nog een hap van de appel en kauwde hem zorgvuldig voor hij het doorslikte. "Niemand hier geeft genoeg om je om je te komen redden of om mij tegen te houden, je bent zo waardeloos en nietig, je hebt geen idee. Dus zeg maar niet wat ik mag doen en niet mag doen, of ik maak het nog wat erger." Uitdagend keek hij het meisje aan. Eens zien hoever ze het nog wou pushen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mikaela

avatar

Aantal berichten : 280
Registratiedatum : 28-01-12
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Mikaela Jones
Partner: i can't stop thinking about him, but why not?
Reden van plaatsing: persoonlijkheidsstoornis(agressie)sinds ze met eigen ogen zag hoe moeder werd vermoord

BerichtOnderwerp: Re: I'm back   vr jan 04, 2013 10:57 am

Ze had toch niks ergs gedaan? Het irriteerde haar dan ook vreselijk dat de bewakers hun macht misbruikte. Dit kon toch niet? Ongeloofelijk dat hij haar gewoon in de keuken haar aan een bar vastketende. dat gaf haar dan alleen nog maar een grotere redenen om te gaan denken dat de bewakers hier degene waren die gek zijn en niet de Patienten zelf. ZOu je dan ook neit?
Zie haar hier nu hangen nou ja beter gezegt zitten met haar armen in de lucht. De boeien begonnen stillaan pijnlijker te worden. Hij had geen geldige reden om haar hier zomaar vast te ketenen. Ze wou gewoon terug naar shiloh hopend dat hij hier niet achter zou komen want dan zal hij degene zijn die haar uitlachte in plaats van zij hem. Wat geef nou toe de situatie waar ze nu in zat was voor haar inderdaad niet echt leuk, maar wie zou meekijken zou zich kapot lachen.
Alhoewel als ze daar achter zou komen zou ze die toeschouwer woedend neerkloppen. Ze hield niet zo van mensen die je stonden uit te lachen en geen moeite deden om je te komen helpen. Mikaela had dat bij Shiloh wel gedaan. Ze had de bewaker gewoon van hem weg gelokt, deels omdat ze niet wist welke preek hij zou geven. "Ik niet nee", Zei hij luchtig. Mikaela snoof even kort verontwaarigd. Wie denkt hij wel dat hij was? De paus?
de bewaker zou hier spijt van krijgen dat zweerde ze, hiermee zou hij niet mee wegkomen daar zal ze zelf wel voor zorgen. Toch hield ze haar mond, ging er niet op in. "God only knows", Antwoordde Maximus glimlachend. Hij dacht dus echt dat hij de baas was, wel hij vergeet een ding. Mikaela luisterd niet naar andermans bevelen. Dat haatte ze gewoonweg. "Natuurlijk kan ik dat, onderkruipsel. Je had verboden voorwerpen bij je, plus je daagde me uit, meerdere keren", Hij nam nog een hap van de appel.
Ze haatte hem neit maar het leek er wel op hoe ze naar hem keek. Onderkruipsel? Was hij wel neit goed bij zijn hoofd. Woedend trok ze hard aan de boeien. Voelde hoe het hard pijnlijk tegen haar polsen scheurde.
Stug negeerde ze de pijn. ervan. "Niemand hier geeft genoeg om je om je te komen redden of om mij tegen te houden, je bent zo waardeloos en nietig, je hebt geen idee. Dus zeg maar niet wat ik mag doen en niet mag doen, of ik maak het nog wat erger." Zijn woorden kwamen zo hard aan. Haar ogen waren opengesperd. Haar borst ging sneller op en neer. Haar ademhaling begon zwaar te worden.
Dit kon maar een ding betekenen. Normaal zou ze dan nu meteen op haar handen gaan zitten maar die zaten vast. Ze moesten los komen en snel voor ze haar controle weer zou verliezen. De bewaker had gelijk. Ze hield van haar vader, en had gedacht dat hij ook van haar hield. Maar hij had haar terug in disturbia gebracht..hij had haar verraden.
Opnieuw drongen de woorden van de man voor haar weer door haar hoofd, als plaaggeesten die ervoor zorgden dat ze ieder moment kon flippen."Jij weet helemaal niets van mij" Schreeuwde ze oppeens. Haar puppilen waren zo verwijderd dat haar eerst zilverkleurige ogen bijna zwart leken. De hele tijd had ze met haar handen bewogen. Ze moest er gewoon opzitten.
Had dan ook helemaal neit door dat haar polsen open lagen. Straaltjes bloed gleed van haar pols over haar arm en druppelte op het aanrecht van de keuken."Laat me los" Kwamen haar woorden ijskoud haar keelgat uit. alleen maar woede en kilte was het.


-het laaste stukje is vlug gedaan omdat mijn laptop ieder moment kan uitgaan. door avondklok-

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: I'm back   

Terug naar boven Go down
 
I'm back
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Megalo Strike back

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Disturbia :: Disturbia Clinic || Binnen :: S. :: Meisjes-
Ga naar: